How I overcame my fear of death

Do you fear death?

I overcame my fear of death, and so can you.

I used to be terrified of death and life felt meaningless.

I grew up in a loving family, married a great man, I was blessed with two beautiful, healthy children, I excelled at work and won awards and even though I was very thankful and always tried to be positive, I was unhappy. I felt broken inside and went to great lengths to try and fix myself with therapy, medication, meditation and positive reinforcement. Nothing worked.

As an adult my family and I attended church and Bible study groups often at times, but our attendance wasn’t consistent. The reason why I didn’t feel drawn to church and regularly made excuses not to go, was the fact that my spirit was dead. To me the scariest thing about this part of my story is the fact I had no idea I was spiritually dead. I hoped I was okay with God, if He really exists, but in hindsight I can see that deep down inside of me, I feared death because I didn’t truly believe or trust in God. At the time I couldn’t admit to myself that I subconsciously believed this earthly life is all I have. I didn’t want to talk about death or think about it. I decided to simply focus on what I thought was important: the here, the now, caring and providing for my family.

I used to pray to this God I didn’t really know and who I didn’t believe in, when I was scared or needed help. But I didn’t think He had the answer to my problems or the means to fix my troubled heart. I hoped someone was listening to my prayers, but most of the time it just felt like I was talking to myself. I never denied God or turned my back on Him though, I kept the door open. He might be there, or He might not. And that gave me a measure of hope. But I really wanted Him to be real and was terrified of even admitting to myself that I didn’t fully believe.

Every night after I laid down my head and drifted off, reaching that place between dreaming and still being awake, a sobering truth, a frightening revelation from deep within me, would remind me that time is passing at an absurd rate and yet another fleeting day had gone by. Soon I would grow old and die. Eventually I reached a point where I was totally exhausted all the time an tired of life.

Does my story sound familiar? Can you relate? Then, please read on. There is hope for you and much more to life than you could have ever imagined.

So how did everything change for me? How did I get over my fear of death?

In a nutshell I met Jesus. Yes, I actually met Him personally one evening in my bedroom and my life has never been the same since.

I will never forget that joyous moment, the first time I entered into His glorious and loving presence. I literally fell down on the floor next to my bed to worship Him. I was in absolute awe of the fact that all I learned about God over the years, the head knowledge I gained, but was secretly skeptical about, was all true. That night He revealed Himself supernaturally to me and I was baptised with the Holy Spirit. God is real, Jesus is real and everything written in the Bible is so incredibly real and true.

Because of Christ I am not afraid of death anymore.

I have peace because I know I have eternal life. (1 Corinthians 15:55-57)

I realise now being afraid of death is not necessarily a bad thing.

Being fearful is supposed to push you towards God, because your soul is in grave danger if you do not belong to Christ.

I you don’t have a relationship with Jesus you should be terrified by the thought of death and hell. Our human hearts and minds can’t fathom the everlasting horror what awaits the non-believer.

Perhaps you are one of those people who say you are not afraid of death, because you believe in what you can see. You think that when you die, it is all over. You won’t know pain and suffering anymore. Maybe this is a thought that comforts you. Please, don’t be comforted by this lie. If this is you, a warning bell should be going off right about now. You are in an even worse place than the non-believer who fears death. You are living in contented ignorance and eternal regret will be your fate the very moment you breathe out your last breath.

Please don’t stop reading. You are not reading this by chance.

You have to face the reality of death now. You have to make up your mind about Jesus today. Who do you say Jesus is?

I overcame my fear of death, by facing my doubts and my skepticism about God. I decided to once and for all search for the truth. I understood, that if God is real, I will find evidence for his life, burial and resurrection. And if I come to the conclusion that it is all just a fairytale, then at least I will know the truth and can live my life according to it.

But God didn’t disappoint me. He never does. I was surprised to find mountains of evidence. And I am a sceptic no more. I will never be again.

Some sceptics look at the amazing historical evidence of the miraculous healings that Jesus performed during His earthly ministry and His resurrection from the dead, and they are still not convinced. There is surely enough evidence to convince anyone, believe me.

In the end not believing is a heart issue, not a mind issue. You have to ask yourself, do you struggle to believe in God, or have you already decided He doesn’t exist?

If your answer is the latter, then no amount of evidence will ever soften your hardened heart.

But please know, God is speaking to you through my testimony.

Don’t wait another day. It might be too late for you.

You have to make a choice.

Here is a practical exercise for you. Imagine two doors are in front of you. One door leads to heaven and the other to hell. Just entertian me for a minute.

There is no other escape. You have to make a choice.

Most will say: Duh! Of course they will choose the door to heaven, if there is such a place. But what an awful surprise you will get, when you reach the end of your life, realise there was life beyond the grave after all and you find the door to heaven will not open for you, even though you wanted to go there.

The door to heaven will remain locked because while you were still on earth, you should have chosen, not the correct door, but the One who holds the keys to the doors. After death, you will never get the opportunity to make that choice again.

The truth is, Jesus defeated death and he holds the keys to death and hell. (Revelation 1:18)

Now I am going to speak absolute truth in love to you.

There is only one God and one way to heaven. His name is Jesus. You are either for Christ or against Him. (Matthew 12:30)

No one sits on the fence, since the fence belongs to the devil. Everyone who worships anything or anyone other than the Trinity of God the Father, Jesus Christ His son and the Holy Spirit, is lost.  By default, because of the first man’s sin, all were born in sin, are in a fallen state and belong to satan and the kingdom of darkness. (Romans 3:23)

Only through Jesus can we be reunited with the Father. (Romans 5:12-21) (1 Corinthians 15:45)

The devil will do his best to make you worship or believe anything else but Jesus. Just look around you and tell me this isn’t true. The devil doesn’t care what you believe, as long as it is not the truth. And that is why there are so many so-called subjective truths in the world. (John 8:44)

Satan is the god and inventor of atheism, naturalism, humanism, mystic practices, new age, materialism, hedonism, (which is the pursuit of pleasure), apathy, ‘wokeness’ (being enlightened and socially just) and all other well or lesser known religions. He is even the god of religions posing as progressive or liberal Christianity. These religions are all demonic, but present themselves as truth and light. Scripture says the devil is a wolf in sheep’s clothing and is prowling around like a lion, looking for someone to devour. (1 Peter 5:8)

He is the thief that kills, steals and destroys. (John 10:10) And currently he is devouring and deceiving millions of people by a multitude of well-established lies. (2 Thessalonians 2: 9-10)

Once you receive Jesus, His Spirit will open your eyes and reveal the true nature of reality to you. He will reveal objective truth to you.

He is the only way to eternal life. He opens doors no one can close and he closes doors no one can open. (Revelation 3:7)

Will you allow Him to open the door to heaven for you?

Jesus holds the keys to death and hell.

He is the only way, the only narrow gate to pass through to eternal life and the only way to escape death. Only Him, and Him alone. (Matthew 7:13-14)

Am I being narrow minded to say that Jesus is the only way to heaven? No. Jesus Himself said He is the only way. (John 14:6)

But what about all those other gods people worship you ask?

I will say this respectfully because many good people are deceived by false religions, but this is the only truth, there are no other ‘gods’ but the God of the Bible. (Isaiah 43:10) He is the great I AM. (Exodus 3:14)

There is only one God and one way to heaven. His name is Jesus. You are either for Christ or against Him. (Matthew 12:30)

Only Jesus can save you.

When your blindfold is removed, you will clearly see the people of the world running around in darkness after meaningless pleasures and endeavours, worshipping themselves and their self-proclaimed ‘godly minds’. They live according to their own truth, lust and self-created moral code, which is one big fat lie. (1 Peter 4:2) They believe they are good people but are lost and have no reverence for God, because they do not believe in Him and they worship themselves. (Proverbs 1:7) (Exodus 20:3)

Once you are awakened by the Spirit of God (Acts 2:4), you will realise that you have been living in a make-believe world straight out of the 1999 blockbuster, the Matrix. Will you take the red pill or the blue pill? For those who have never seen the movie, the red pill refers to the willingness to learn of a life-changing truth and taking the blue pill means you deny truth and keep on living in false security and contented ignorance.

Will you take the red pill or the blue pill?

 There is no such thing as subjective truth.

Your truth, my truth, their truth, is no truth at all.

They are lies from satan.

Jesus is objective truth, the only truth. It has always been about Him, even before time began. He is singularity. He is exclusive and not inclusive, thus not everyone goes to a ‘better place’ after they die.

You are either in or you are out. But still he loves all and wants no-one to perish. (2 Peter 3:9) He accepts everyone who repents of their sins and is willing to receive Him. (Romans 10:13) But he will not compromise His holiness to accommodate man’s socially acceptable and ungodly agendas. Some may be offended by what I say, but Jesus Himself said many will not receive Him, or accept absolute truth. People are offended by Jesus because they love, justify and celebrate their sin. The true light came into the world, but people loved darkness more than light. (John 3:19). And the darkness squirms in the presence of light and flees, because when light fills dark corners, all will be revealed. (Luke 8:17) The Word of God is quick, and powerful, and sharper than any two edged sword. (Hebrews 4:12)

When Jesus walked the earth He said He didn’t come to the world to bring peace, but a sword. (Matthew 10:34) He said that families would be divided because of Him and His message. Of course He loves families and marriages, after all, these holy institutions were created by Him. He simply meant the truth will not be welcomed by everyone. They will be offended by His Gospel and there will be strife and division in families because of Him. (Matthew 10:35-36)  He also guaranteed that everyone who accepts and loves the truth, will be persecuted and many of His followers will be hated and killed. (John 15:18-27) The hate towards true Christians are fueled by the lies of the evil one.

Jesus didn’t come to bring peace, but a sword.

So why would you choose Jesus and subject yourself to persecution?

Because He is worthy of your worship and He is the only escape out of the evil world. He is the only way to heaven. If you want to keep your life, you will lose it, but if you are willing to lose your life for His name’s sake, you will find it. (Luke 17:33)

I read the other day that the word used for repentance in the original Greek New Testament of the Bible is metanoia. Metanoia means changing your mind about someone of something. Repenting is more than acknowledging our sins and asking God for forgiveness. It is a complete change of heart and mind. (Acts 3:19)

You need to cast out all your former beliefs and misconceptions about God and agree with all that He says. You have to decide to submit yourself completely to His Word. You have to believe His Word in its entirety, as the only truth and your highest authority. You have to agree that you are wretched, pitiful, naked and poor without Him. (Revelation 3:17)

Jesus is called the Word, the Word is the Bible and His Word is Spirit and life. (John 6:63). The Word was there in the beginning, when God spoke the universe into existence. (John 6:63) Everything that exists is being held together by the sound and the truth of His voice, which is the voice of the only objective truth. Everything is being held together by Jesus, who is the Word. (Revelation 19:13)

That ancient book called the Holy Bible is alive and breathing and will nourish all who are willing to receive it.  (Matthew 4:4) 

His Word is Spirit and life.

That is why, since the beginning of time, satan attacked objective truth. He is always trying to discredit God’s Word and he is very good at deceiving people.

The reason I am sharing this with you, is not because I am perfect, but because I am also a sinner that was saved by Jesus. Jesus didn’t come to call the righteous, but sinners to repentance. (Luke 5:32) It is not the healthy that needs a doctor, but the sick. (Mark 2:17)

I want to tell you, that God can do for you, what He did for me. He healed my broken soul, miraculously cured me from chronic depression and gifted me with eternal life. You can also be healed, know truth and find true fulfilment and peace in Christ. You can experience true freedom, because who the Son sets free, is free indeed. (John 8:36) And you don’t have to wonder about what happens after death, or fear death, you can be certain of your eternal destination.

I used to think my need to believe was perhaps wishful thinking or a false comfort to deal with the reality of death. But now I know the truth and I am empowered by it.

I know I am going to heaven to be with Jesus, because the Holy Spirit lives in me and testifies with my Spirit that I am a child of God and that I have eternal life. (Romans 8:16)

I know because I know. And this knowing is more real than anything else in my life.

It is real wishful thinking to imagine there is nothing beyond the grave, because then you won’t be held accountable for how you lived. It is foolish and arrogant to think you will close your eyes and it will be over forever. If you believe this, you are greatly deceived.

Perhaps you don’t believe in the devil or in God for that matter. But let me tell you, the battle between good and evil, in the spiritual realm you cannot see, is very real. God is real and His adversary called the devil, is also real. And so is heaven and hell. Scripture teaches that our battle on earth is not against flesh and blood, but against dark and evil spiritual forces in high places. (Ephesians 6:12)

Hell is a real place.

Your soul is eternal. After your natural death, eternity awaits in the presence of God in heaven, or in the absence of God in hell.

Hell is a horrific place and you don’t want to end up there. Why? Because even if you do not believe in God, you still experience love, joy and beauty in your life. (Matthew 5:45)

You might take it for granted or think you deserve good things. You don’t. All men and women have sinned and have fallen short of the Glory of God. None is righteous. ( Romans 3:10)

God is love and the creator of all that is good and beautiful. You do not want to spend eternity in a place void of His presence.

But God loved us fallen, sinful and rebellious humans so much that he gave His only begotten Son, Jesus Christ as a sin offering to the perishing world. (John 3:16) He died an excruciatingly painful and humiliating death on a cross to pay for our transgressions. (Isaiah 53:5)

By accepting Jesus as your personal saviour and by believing that God raised Him from the dead, that He is alive and by entering into a relationship with Him, we can be forgiven and made righteous in the eyes of God. Not by anything we did to deserve it, but only by His sacrifice, by His amazing grace and mercy. It is a gift and you only need to accept it. There is no other way to eternal life than through Jesus.

When you receive Him, you will be filled with His spirit and be born a second time, spiritually. You will be spiritually reunited with God. Mankind was created to be one in spirit with God, but because of sin, we were separated from Him.

Turn to God before it is too late.

It is not enough to know about God, you need to know Him personally and have a relationship with Him. If the Holy Spirit is not in you, you do not belong to Jesus and you do not have eternal life.

Some, who think they know who God is, and still reject Him or reject His church, do not know Him at all and have never encounterd Him.

But believe me, it is very possible to get to know Him really well, have intimacy with Him, encounter Him and enter into His glorious supernatural presence daily. He said in His Word, that he knocks at the door and if you will open for Him, He will come in and dine with you.

But if you do not seek Him, He will not give Himself to you. If you do not sincerely pursue Him and lay down your life, your ego and your rebellious, self-righteous attitude towards Him, you will die in your sins and go to hell. He doesn’t send you there, you make the choice.

Multitudes are in the valley of decision and time is running out for them.

God commands the saved to spread the good news of free salvation. That is why I can’t keep my ‘offensive religious ideas’ to myself. I do not want you to die without Jesus. I want you to find the truth and experience the peace He gives that surpasses all understanding.

Those who are perishing think Christians are crazy and believe ridiculous things, but let me tell you this, only Spirit filled Christians know and understand true reality. Non-believers live in the Matrix. Those who belong to Christ, took the red pill. I can say this with absolute certainty, because I am empowered by the Spirit of God who dwells in me.

The Holy Spirit revealed so many things to me that I would have never been able to digest or accept in my natural state, before I was saved. And that is why you will find all true Spirit filled Christians speak the same language. They talk the same, walk the same, understand each other and have similar spiritual experiences. We are united by the Spirit and like Jesus, belong to a Kingdom that is not of this world. Non-believers think we are foolish, but that is because they are spiritually dead and are unable to understand spiritual things. They only understand what they know, their natural state and natural environment. The natural world was created by God, but is by no means, all there is.

The real fool is the one that thinks he knows it all and doesn’t realise his mind is extremely inferior to the mind of Christ. God’s thoughts are above our thoughts, otherwise He wouldn’t be God.

It is actually so arrogant of us to try and figure God out, to think that He is like us and has to fit into our understanding of reality. Our little minds can not comprehend Him.

Perhaps you grew up in church, or in religion and you have decided religion and God is not for you. Just remember, it is a relationship with Jesus that will get you into heaven, not religion.

Keep in mind, it was the religious people who hated and crucified Jesus 2000 years ago. People will always fail you, even Christians, but God will never fail you.

Put your trust in Him, who is eternal and perfect.

Don’t wait another minute. Today is the day of your salvation.

Don’t wait until it is too late. Make a choice today.

Kies jy die Lam of eerder die wolf in skaapklere?

Die duiwel loop soos ‘n wolf in skaapklere rond …

“Tannie moet Lucifer kyk. Dis ‘n baie goeie storie.”

Ek het amper in my koffie gestik toe ek dit hoor. Die uitnodiging het uit ‘n 14jarige seun se mond gekom.

Ek het myself dom gehou en hom gevra : “Is dit nou daai reeks oor die duiwel wat almal so graag kyk?”

 “Tannie sal van die reeks hou. Hy is eintlik nie so ‘n slegte ou nie. Hy is ‘n goeie ou in die storie.”

“Jy bedoel Lucifer?”

“Ja, tannie.”

Ek het ‘n oomblik na gedink voor ek hom geantwoord het.

“Ek sal dit nooit kyk nie en julle kinders behoort dit ook nie te kyk nie.”

“Maar tannie, mense het ‘n verkeerde idee oor die storie. Dis nie so erg nie.”

“Sê my, hierdie Lucifer-karakter, is sy naam net Lucifer, of is hy regtig die duiwel?”

“Hy is die duiwel tannie.”

Satan doen homself altyd voor as ‘n engel van die lig (2 Korintiërs 11:14) .

Ek kan nie my presiese reaksie onthou nie, maar ek weet ek het aan hom verduidelik dat die duiwel nooit homself voordoen as ‘n vreesaanjaende rooi gedrog met horings en ‘n vurk nie.

Satan doen homself altyd voor as ‘n engel van die lig (2 Korintiërs 11:14) of soos in hierdie gewilde televisie-reeks se geval, ‘n baie aantreklike, aangename ou wat ek eintlik maar net misverstaan word. Die held van die verhaal.

Maar die duiwel is en was nog altyd ‘n leuenaar. In hom is geen waarheid nie. Hy is die vader van leuens. (Johannes 8:44)

Sy eerste leuen aan Adam en Eva was dat hulle aan God ongehoorsaam kan wees en dat hulle nie sal sterf as gevolg van hul rebellie teen Hom nie.

Die duiwel wil jou laat glo dat hy eintlik so skadeloos soos ‘n lammetjie is.

Pasop! Hy kom na jou toe in skaapklere, maar hy is ‘n verskeurende wolf. (Matteus 7:15)

Maak vir my die deur oop Christen-kindjie, ek is ‘n goeie ou. Maar eintlik loop hy rond soos ‘n brullende leeu, opsoek na iemand om te verslind (1 Petrus 5: 8).

Wanneer daai deur vir hom oopgemaak word, sal hy summier inkom en jou gulsig opvreet.

Moenie toelaat dat die bose magte in hierdie donker wêreld jou mislei nie. Jy moet ‘n besluit maak. Jy is óf vir Christus, óf teen Christus. Daar is nie ‘n tussen-in nie. Die draadsitters, die mense wat nog nie ‘n besluit gemaak het nie, behoort aan satan.

Moenie deur vals profete en die vyand se vals lig geflous word nie.

“Ons stryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen elke mag en gesag, teen elke gees wat heers oor hierdie sondige wêreld, teen elke bose gees in die lug.” Effesiers 6:12

Daar is net een ware lig, die seun van God. Daar is net een ware lam – die lam van God, wat die sondes van die wêreld wegneem.  Sy naam is Jesus.

Daar is net een ware lam – die lam van God. Hy neem die sondes van die wêreld weg.  Sy naam is Jesus.

“Jesus antwoord hom: Ek is die weg en die waarheid en die lewe; niemand kom na die Vader behalwe deur My nie.” Johannes 14:6

“In Hom was daar lewe, en dié lewe was die lig vir die mense. Die lig skyn in die duisternis, die duisternis kon dit nie uitdoof nie. Die ware lig wat elke mens verlig, was aan kom na die wêreld toe. Hy wás in die wêreld – die wêreld het deur Hom tot stand gekom – en tog het die wêreld Hom nie erken nie. Hy het na sy eiendom toe gekom, en tog het sy eie mense Hom nie aangeneem nie. Maar aan almal wat Hom aangeneem het, dié wat in Hom glo, het Hy die reg gegee om kinders van God te word. Hulle is dit nie van nature nie, nie deur die drang van ‘n mens of die besluit van ‘n man nie, maar hulle is uit God gebore. Die Woord het mens geword en onder ons kom woon. Ons het sy heerlikheid gesien, die heerlikheid wat Hy as die enigste Seun van die Vader het, vol genade en waarheid.” Johannes 1:4-5, 9-14

“En so kom die skeiding: die lig het na die wêreld toe gekom, en tog het die mense eerder die duisternis as die lig liefgehad, want hulle dade was sleg.” Johannes 3:19

Ek het myself voorheen ‘n Christen genoem, maar ek het films gekyk, boeke gelees en opinies aangehang wat duidelik nie van God af kom nie.

Eers verlede jaar het ek regtig ‘n besluit vir Jesus gemaak. Ek het ook besluit om die wêreld heeltemal te verwerp, want die wêreld is teen Christus. ‘n Anti-Chris-gees heers in die wêreld en as jy ‘n vriend van die wêreld wil wees, maak jy jouself ‘n vyand van God. (Jakobus 4:4-7).

Die koning van hierdie wereld is die duiwel, maar hy is klaar deur God geoordeel. (Johannes 16:10).

Net Jesus kan jou uit hierdie bose wêreld en uit die kloue van sy heerser red.

In Johannes 16 beloof Jesus dat wanneer ons aan Hom behoort, ons vrede in Hom in hierdie bose wêreld sal vind. Hy waarborg ons ook dat sy kinders in hierdie wêreld sal swaarkry oor ons geloof en verstoot sal word. Maar Hy wil egter hê ons moet moed hou, want Hy het die wêreld en die vyand reeds oorwin.  

Kies Jesus vandag. Die wêreld en sy weë lei na die ewige dood. In Jesus alleen sal jy oorvloedige lewe vind – nou en vir altyd.

Moenie sê jy is ‘n Christen,  maar jy doop jou toontjies in die duiwel se aanloklike louwarm water nie. God sê Hy sal die louwarm Christene uit sy mond spuug. (Openbaring 3:15-16)

En hoe onderskei ‘n mens tussen die dinge van Christus en die dinge wêreld? Lees God se woord en laat toe dat die Heilige Gees jou lei.

If God is not in it, you shouldn’t want it!

Jesus het jou innig lief en wil nie hê jy moet verlore gaan nie.

Lees God se woord en laat toe dat die Heilige Gees jou lei.

Ek het uit my graf uit opgestaan

Toe ek jonk was, wou ek graag my naam in ligte geskryf sien.

Ek wou bekend wees, cool wees, ryk wees, mooi wees.

Toe ek ouer word, is ek geseën met ‘n wonderlike man en kinders vir wie ek baie lief is. Ek het gedink ek het die dwaasheid van my jeug agtergelaat en dat my prioriteite nou reg is, maar steeds het ek soos niemand gevoel nie. Ek het ‘n groot versugting gehad om te presteer, om my stempel af te druk, om iemand te word wat die wêreld sal erken en onthou.

Miskien sou nog ‘n joernalistieke prys my laat beter voel, sou ek waardig voel as ek uiteindelik ‘n top-verkoperboek skryf, as ek ‘n groter salaris verdien. Dalk sou ek myself vind as ek weer maer en mooi is, of ‘n meestersgraad het. As ek net daarin kon slaag om ‘n balans tussen ma-wees, vrou-wees en my werk kon kry. Ek het oorweeg om weer te begin skilder of miskien is “me time” die antwoord, het ek gedink. Dalk sal ek dan vrede hê en nie meer minderwaardig voel nie.

Ek onthou nog die dag toe my ma my gevra het waarom ek so hartseer is. Ek het dan soveel liefde, sukses en voorspoed. Is ek dan nie dankbaar nie? Ek was dankbaar, baie dankbaar, maar iets binne my was gebreek en leeg.

Ek is kort daarna met depressie gediagnoseer. Ek was vir etlike jare in sielkundiges en psigiaters se spreekkamers in ‘n poging om myself reg te maak. Ek het probeer mediteer, ek het selfhelpboeke gelees, ‘n kognitiewe gedragsterapie-kursus gedoen en selfs ‘n aanlyn-kursus probeer wat beweer het dis moontlik om jouself te hipnotiseer om sodoende jou denkpatrone te verander. Maar niks het gewerk nie. Ek het geen vordering gemaak nie. Soms het dit vir my so ongemaklik en pynlik in my eie siel gevoel, dat ek gewens het ek kan van myself vlug. Slaap het vir my verligting gebring, want dan het ek nie die verlorenheid gevoel nie.

My hart het bly hunker na iets wat ek nie by die naam kon noem nie.

Sou ek sterf eendag sonder om my potensiaal ten volle te ontgin, sou ek dalk nooit die geleentheid kry om my talente waarlik te gebruik nie, sou ek my laaste asem uitblaas sonder ‘n nalatenskap?

As ek weer stof word, en ‘n paar honderd jaar gaan verby, sal niemand my naam onthou, of my kinders se name, of hulle kinders se name nie. Dit sal wees asof ons nooit geleef het nie. Sou ek altyd ‘n swerwer sonder rigting wees en ‘n soeker wat nooit vind nie? Gesigte, drome, name is deur die wind verwaai. Die lewe was wreed. Hier vandag en môre weg. Wat het my lewe dan beteken? Die liefde wat ek vir my mense voel, kan tog nie iets wees wat sterf wanneer ons almal weer deel van die grond word nie. Hoe is dit dan moontlik, het ek gewonder.

Ek het myself ‘n Christen genoem, kerk bygewoon en gereeld in Bybelstudie-sessies gesit. Ek het gedink ek ken God. Ek het gehoop ek ken Jesus goed genoeg om hemel toe te gaan. Dis nou, as Hy regtig bestaan en as daar werklik ‘n hemel is. Ek het immers as 17 jarige meisie belydenis van geloof in die kerk afgelê en bedoel wat ek gesê het. Ek was bang om te glo, want wat as alles net ‘n mooi verhaal is om ons te troos. Ek was bang om nie te glo nie, want as Hy bestaan, sal ek verlore gaan. Ek het gedink my eenrigting-gebed wat die plafon tref, is ‘n verhouding met God. My gees was dood.

En toe is ek vir die eerste keer in my lewe in ‘n hoek vasgedruk. Ek kon nêrens heen draai, behalwe na Hom nie. En ek begin Hom toe soek, harder as wat ek Hom nog ooit in my lewe gesoek het. Ek was van plan om agter die kap van die byl te kom, maak nie saak wat dit van my verg nie. Ek wou weet, vir eens en vir altyd.

En my toewyding is deur Hom beloon. Ek het Hom gevind en Hy oortref steeds elke dag al my verwagtinge. Ek sal neerval voor Hom, sy voete met my hare afvee, want Hy het my vergeef en my heelgemaak.

My siel is nou ‘n heerlike plek om in te woon. Ek wil nie meer uit myself vlug nie. Jesus woon binne my, en dis mooi en lekker hier binne. My siel is nie meer ‘n graf nie. Ek het uit my graf opgestaan, want Jesus het die dood oorwin. Jy moet lewe kies. Jy moet kies om in die lig te loop en nie in die duisternis nie.

“Bid, en vir julle sal gegee word; soek, en julle sal vind; klop, en vir julle sal oopgemaak word. Want elkeen wat bid, ontvang; en hy wat soek, vind; en vir hom wat klop, sal oopgemaak word” – Matteus 7:7-8

Strome lewende water vloei uit my binneste, my lewe het betekenis gekry, ek ken volmaakte liefde, ek het vrede wat alle menslike verstand te bowe gaan, vrede wat die wêreld nie vir my kon gee nie. Niks in hierdie gebroke wêreld kon my siel bevredig nie, maar nou het ek ‘n onuitputbare bron van vreugde. Die hartseer, die hunkering en die leegheid is weg. Ek sal nooit weer dors kry nie, want ek het van Sy lewende water gedrink.

Die Heilige Gees het elke belofte in Sy Woord op my hart kom skryf. Die Heilige Gees het my beste vriend geword. Ek ervaar God tasbaar in my lewe. Ek praat met Hom en Hy praat met my.

Ek het altyd my kop gekrap as mense gesê het hulle is ‘weer gebore’, want ek het dit nie verstaan nie. Maar nou weet ek dat dit nie iets is waaroor ‘n mens onseker kan wees nie, want om nuut in die Gees gebore te word, is onmiskenbaar.

Ek is waarlik ‘n nuwe skepping. Ek behoort nie meer aan hierdie wêreld nie, al woon ek nog hier. Ek voel soos ‘n ruimtemannetjie wat op ‘n vreemde planeet geland het. Hierdie wêreld is nie meer my tuiste nie.

Sien, mense hoor dat hulle die ewige lewe sal ontvang wanneer hulle Jesus aanvaar, maar is nie bereid om hul rug op die wêreld te draai nie. Want hoekom moet hulle al die lekker dinge van die lewe opgee, vir iets wat hulle dalk, of dalk nie sal kry eendag nadat hulle gesterf het nie?

Maar Jesus het gesê, die mense wat hulle lewe wil behou, sal dit verloor, en diegene wat dit verloor terwille van Hom, sal dit terugkry. Gee jou lewe aan Hom en Hy sal dit dubbel en dwars aan jou teruggee, op ‘n manier wat jy nie in jou wildste drome gedink het is moontlik nie.

Jy sal besef jy het nie regtig voor jy Christus aanvaar het, geleef nie. Jy was al dood die dag toe jy gebore is.

Mense besef nie dat die nuwe, ewige lewe die oomblik begin wanneer jy nuutgebore in Christus is nie. Hy het ook gesê Hy het gekom om aan ons die lewe te gee, ‘n oorvloedige lewe! En ek kan getuig daarvan. Hy het aan my daardie oorvloedige lewe gegee, nes Hy in sy Woord beloof het.

Maar nou wil ek terug kom na die jong meisie wat haar naam in ligte geskryf wou sien. Wat ‘n lawwe en selfgesentreerde gedagte!

Ek wil NET Jesus se naam in ligte geskryf sien staan.

Want net Hy is waardig!

Ek luister graag na Casting Crowns se lied, Only Jesus. Die mooi lirieke tref my altyd hard met die besef dat Hy my onherroeplik verander het. “I don’t want to leave a legacy, I don’t care if they remember me, Only Jesus!”

Ek voel ook so! Laat my lewe ‘n bewys van Sy liefde wees.

Ek is totaal en al, tot my ore toe verlief op Jesus, maar die verskil tussen verlief wees op ‘n mens en verlief wees op God, is dat verliefdheid op God nie hoef weg te gaan nie.

Daar is niks soos die brandende passie vir Jesus wat die Heilige Gees in ‘n mens se hart wakker maak nie.

Toe ek my lewe vir Hom gee, toe Hy my vra om te sterf in myself, en Hom te volg, het Hy my kom vry maak. En nou weet ek die lewe gaan nie oor my nie.

Tog het ek myself nog nooit meer lief gehad as nou nie, want ek besef my waarde. Ek is Sy kind. Daar is regtig net een weg en waarheid en lewe. Sy naam is Jesus.

Daar is net een doel in die lewe. Sy naam is Jesus.

Daar is net een antwoord op al jou vrae. Sy naam is Jesus.

Net Sy naam is waardig en sal vir altyd onthou word.


Sy was breindood maar met geloof in Jesus is sy genees

“Vir God is niks onmoontlik nie”- Lukas 1:37

Met die geloof van ‘n mosterdsaad kan berge versit word.

Haar nek, sleutelbeen en arm was gebreek. ’n Kopbesering het bloeding op die brein veroorsaak. Uiteindelik het haar longe platgeval en is sy breindood verklaar. “Die dokters wou die masjiene afsit, maar toe gebeur ’n wonderwerk,” vertel sy. Irene het haar bewussyn herwin en wonder bo wonder begin herstel. ’n Moeilike pad het egter vir haar voorgelê, aangesien sy breinskade opgedoen het. “Ek moes alles weer leer doen, soos ’n kind – loop, aantrek, eet, skryf, praat . . . My pa het my in ’n rolstoel uit Panorama-hospitaal gestoot en terug huis toe, Weskus toe, gebring. En hier het ek my God ontmoet.” Mediese kenners, sielkundiges en terapeute het gesê Irene sal nooit weer in ’n skool kan wees nie, maar haar ouers dit reggekry om haar weer in ’n hoofstroomskool in te skryf.

“Ek het nog nooit daarvan gehou as iemand sê ek kan iets nie doen nie,” vertel sy. “Ek het met ’n loopraam en met baie liefde en ondersteuning van my gesin weer begin loop. Ná die eerste kwartaal het ek 2% en 3% gekry. Ek kon niks onthou nie. Ek het korttermyn-geheueverlies weens my kopbesering opgedoen. Ek’s vandag nog ’n bietjie vergeterig, maar ek was nie bereid om op te gee nie. Ek het aan die einde van 2008, ná baie gebede, oefening, liefde en hulp van my gesin en natuurlik geloof in die Almagtige, matriek geslaag.”

’n Haarkapster en sakevrou van Vredenburg, Irene Dirker (30), het met geloof, baie deursettingsvermoë en ’n goeie ondersteuningsnetwerk, haar eie berg oorkom en kan vandag haar storie van oorwinning vertel nadat baie mense geglo het daar is geen hoop vir haar nie. In 2007, toe Irene in graad 11 was, was sy in ’n ernstige botsing betrokke. Sy was ’n maand lank in ’n koma en aan asemhalingsmasjiene gekoppel.

Die jaar daarna het sy afgevat om te rus en behoorlik gesond te word. Irene het besluit sy wil in haar haarkapster-ma se voetspore volg. Isabel Arp de Villiers van die West Coast Hair Academy het haar met ope arms as student ontvang nadat Irene se ma haar “situasie” aan De Villiers verduidelik het.

“Ek het vir drie jaar daar geleer. Ek is nie ’n baie maklike mens om te leer nie, bygesê. Ek is so dankbaar vir die geduld en liefde wat ek by die akademie ontvang het.” In haar derde jaar het Irene se ouers haar gehelp om haar eie haarsalon, Salon Duo Glory, in Vredenburg te open. Sy het haar onderneming by die Weskus-sake-ontwikkelingsentrum geregistreer en “die res is geskiedenis”.

“Net soos ek elke dag by dokters moes hoor dat ek nie matriek sal kan slaag nie, moes ek ook by mense hoor dat ek nooit die salon sal kan laat werk nie.” Irene vier vandeesmaand die salon se agtste verjaarsdag en sy sê die onderneming gaan steeds van krag tot krag. “Geloof soos ’n mosterdsaadjie is al wat Hy vra. Ek het nog altyd geweet – en ek weet dit vandag nog – dat my sukses nie toeval is nie; dit is God se werk.”

Oorspronklik gepubliseer in Weslander (Media24) 10/06/2021


Christo found true happiness in Jesus!

If he dies tonight, he is not going to heaven.

As the thought crossed his mind, paralysing fear overwhelmed Christo du Plessis in his bed at the student home where he stayed at the time.

He was a young man of only 20 years old, but death and eternal damnation suddenly felt like a very tangible and terrifying reality.
After another night of meaningless, empty partying and alcohol abuse that ended in a bloody fight, Christo felt like he was going to die.
He heart was racing, his body ached and cramped and as his panic increased, he felt progressively out of breath.
Christo cried out to God and asked the Lord to spare him. All he wanted was an opportunity to give His life to Christ.
As a child Christo struggled with low self-esteem. Sometimes he would tell his mother that he didn’t want to live anymore. He wasn’t serious about what he said, but there was a great deal of truth in his attention seeking statement. He didn’t know who he was and felt he had no purpose.

In high school Christo started smoking cigarettes. The abuse of dagga and alcohol soon followed. The first time he smoked dagga, he had a panic attack. It was a horrible experience, but he kept doing it, because he wanted to be cool and feel accepted.

By the time he went to university, his life was in a downward spiral. He partied so much that he almost failed his first year. He was never happy and had no peace. A dark heavy feeling was always pushing down on him.
He vividly remembers sitting with his mother one night, and telling her how burdened and unhappy he felt. His mom, was persistently praying for him at that time.

He recalls telling his mother that he hoped to one day also have the type of relationship with God that will bring him peace and joy, the kind of peace and joy that he saw in her.

Little did he know the Holy Spirit was already working powerfully in his life, and drawing him closer to God. During that time two people who randomly crossed his path, told him that God has a plan for his life.
But he had to hit rock bottom before he was able to submit to God completely.

The night before he pleaded to God to spare his life, he drank too much at a rugby game and spent money he didn’t have at a rugby auction. He felt like walking into the oncoming traffic, but decided to go to a night club instead. After getting a lift from the night club back to the student house, Christo got into a fist fight with another student.
He went to bed, but couldn’t sleep. Christo felt so ill, that he feared death. He wrestled with the Holy Spirit for a few hours until he made a promise to God. If God gives him a chance to live, he would be in church on Sunday, answering an altar call to give his life to Jesus. And Christo did just that.
He went to CRC Bloemfontein that Sunday, walked boldly to the front during the altar call and made the best decision of his life.

That day Christo became a new creation in Christ and he can truly say old things have passed away. He was baptised with the Holy Spirit and he was never the same again.

It is often said that the night is darkest before dawn. For Christo this statement proved to be very true. When morning finally broke in his life, the light was brilliant and freeing. The true Light that came into the world to redeem it, Jesus Christ, now belonged to him too.

Christo has fullness of joy, purpose, and a peace that surpasses all understanding. He knows who he is, a child of God who is loved and treasured, a co-heir with Christ of everlasting life and eternal fellowship with God the Father.
Christo understands that fulfilment and true happiness is found in Christ alone.

Since he was saved, after almost failing his first year at university, he successfully completed his degree in quantity surveying at the university of the Free State and also achieved an honours degree at the end of 2020.

These days Christo (24) is an active member of his church, CRC West Coast in Langebaan where he involved with the local youth. His heart’s desire is to help other young people to face the challenges he faced and to guide them to find their true identity in Christ. Christo knows his personal salvation story is not only his story, but the story of many other struggling young people out there. He wants to tell every one of them that Jesus is always the answer.
He says he gladly shares his testimony to glorify God out of thankfulness for all He has done for him.


Miraculously healed from drug addiction

He was convinced he would die in hospital and was filled with guilt and remorse.

At the age of 25, death was already breathing down Cornelius Machaya’s neck.

In March 2020 Cornelius was admitted to Clanwilliam Hospital with a life threatening bleeding ulcer after he vomited severely and passed blood. Years of substance abuse had taken a toll on his health.

He was convinced he would die in hospital and was filled with guilt and remorse. He said goodbye to his wife. The weight of what he had put her through over the years, while she never left his side and always prayed for him, was suddenly too much to bear. He asked her to take good care of their precious baby girl, because he was convinced he would never see her grow up.

But then, while he lay in hospital, feeling weak, helpless and tormented by physical pain and regret, love entered the hospital room. For the first time in his life, Cornelius experienced the presence of God. He knew about Jesus, but up until that life changing moment, he didn’t know if he really believed in Him. There in hospital, the Holy Spirit showed Cornelius how good and loving God had been to him all his life.

Cornelius is originally from Zimbabwe and was orphaned at a young age. God always made sure he had a roof over his head. Those were tough times. He was just trying to survive and had to live with different family members. He moved from house to house, but God always provided for his needs. Cornelius started smoking dagga (marijuana) to cope with his difficult circumstances.

He soon discovered his exceptional musical and voice talents and regularly performed reggae music to his growing local fan base in the city of Gweru. His dagga addiction grew progressively worse and he started drinking as well. His addiction became so severe that he quit his job, because he had to smoke dagga all day to feel stable.

He also made excuses not to see his girlfriend, who is now his wife, so that he can stay home and smoke. Many times he promised her that he would stop smoking, but he never delivered on his promise. He was very much aware of the fact that he was hurting her and knew he was failing terribly at being the man she deserved.

At one stage Cornelius was completely reliant on selling weed and dagga cakes to make an income. Later, a pastor took him in and loved him like a son. The pastor’s guidance had an enormous positive impact on the young musician’s life. He gave Cornelius the opportunity to lead worship in church. But to Cornelius, singing in the house of the Lord was all about the gig, his talent, advancing his own musical career and never really about serving God.

After his cousin secured work for him, Cornelius, his wife and their infant daughter moved to South-Africa to start a new life in Elands Bay where Cornelius made fish and chips in a local take-away shop. Cornelius promised his wife once again that he would try to quit dagga, but when he came to South-Africa in 2018, he was very surprised to find that the government recently legalized personal use of the drug. So, he continued to indulge his destructive habit.

Chris Groenewald, who regularly bought fish and chips at the shop, introduced Cornelius to the newly planted CRC Church in Langebaan after learning about Cornelius’ musical talent. On Sunday mornings, Cornelius made the 105km trip to Langebaan with Chris and his family to attend church. Cornelius was interested in becoming a worship leader for CRC, but still his primary motive was his passion for music and not God.

It was only after he collapsed in March 2020 and ended up in hospital, that he finally answered God’s call. In his hospital bed, he was faced with his own mortality and fragile existence. He repented of his sins and surrendered his life to Jesus. Cornelius promised that he would dedicate his life to Christ, if God would show him mercy and give him another chance. Cornelius recovered fully and never smoked dagga again. Ever since he left the hospital he hasn’t had a single craving or desire to smoke dagga. He was miraculously healed from drug addiction.

God changed his life in ways he could have never imagined. The Holy Spirit renewed his mind and he says he truly feels like a new creation in Christ. The fruit of the Spirit; love, joy, peace, patience, kindness, goodness, faithfulness, gentleness, and self-control manifested in him and is still multiplying exponentially in his character every day.

He finally loves his wife and daughter the way they deserve to be loved. He daily experiences a joy and peace that surpasses all understanding. Cornelius and his family, moved to the West Coast to serve in CRC. God blessed him with a new job in Saldanha, but his priority is his commitment to Jesus and the church. As worship leader at CRC West Coast, he now glorifies God with his talent and leads the congregation with true passion – the fire of the Holy Spirit. He says he still remembers vividly how puffed up with pride he used to be when he was performing in Zimbabwe.

These days he is a very humble man. “I was an influencer in Zimbabwe and led many young people astray. I sold them drugs and because of me, many of them didn’t finish their studies,” he said. And with tears in his eyes he admitted to sending each one of them a WhatsApp message to apologize for the harm he had done to them in the past.

Cornelius is now 26 years old and writing his own worship songs. He dreams about recording a worship album in the future.


Medici gee haar ‘n ‘doodsvonnis’ – maar God besluit sy sal lewe

“As ‘n mens nie glo nie, is dit onmoontlik om te doen wat God wil. Wie tot God nader, moet glo dat Hy bestaan en dat Hy dié wat Hom soek, beloon.” – Hebrieërs 11: 6

“Want ons lewe deur geloof, nie deur sien nie,” – 2 Korintiërs 5:7

Elmarie Melson stel nie haar vertroue op dít wat sy kan sien of die wêreld se opinies van wat moontlik is nie. Volgens die wêreld het sy geen kans gehad om ooit kinders te hê nie en sou ‘n teminalie siekte lankal haar lewe geëis het. Sy vertrou op God en glo vir Hom is niks onmoontlik nie. Oor haar sterk geloof, is sy met ‘n geseënde lewe beloon. Hiér is haar merkwaardige getuienis:

Bewend kwaad voor God

“Hoe durf U my nou wegvat?!” het sy uitgeroep.

“Ek weier. Ek bly net hier. U sal my nie wegvat nie!”

Elmarie Melson het bewend kwaad met God in haar slaapkamer geworstel.

Trane het oor haar wange gevloei terwyl sy hardop gebid het.

“Hoekom Here! U het my twee pragtige kinders gegee. Ek het baie jare vir hulle gebid en U het my gebed verhoor. Moet hulle dan nou sonder hulle ma grootword?”

Vroeër daardie dag in 2017 is sy met polminêre fibrose, ‘n terminale longsiekte gediagnoseer.  Sy was net 40 jaar oud. As sy gelukkig is, sou sy net drie tot vier jaar oor hê om te leef.  

Elmarie het sedert sy haar verstand gekry het ‘n verhouding met Jesus Christus en ‘n vaste, opregte geloof. Sy het nog altyd ten spyte van vele beproewinge in haar lewe, God se goedheid en guns in haar lewe ervaar. Waarom sou hy haar nou van haar gesin af wegneem?

Sy het die Vader met haar smeekgebed uitgedaag, maar terselfde tyd het sy haarself uit ‘n plek van groot respek en totale oorgawe tot die soewereine God van die heelal gewend. Sy was nog altyd verseker van Sy groot genade en liefde vir haar. Daarom het sy net daar, in haar slaapkamer besluit, dat sy Hom gaan vertrou, soos sy Hom nog altyd vertrou het. Al is dit hóé moeilik.

‘n Doodsvonnis

Op daardie tydstip was Elmarie se gesondheid besig om vinnig agteruit te gaan. Dit het gevoel of sy deur ‘n strooitjie asemhaal.  Sy was gedurig moeg en benoud weens haar suurstoftekort. Die longsiekte waarmee Elmarie gediagnoseer was, is volgens die medici ‘n doodsvonnis. Polminêre fibrose, of longfibrose veroorsaak dat longweefsel beskadig en littekens word. Hierdie verdikte, stywe weefsel maak dit moeiliker vir die longe om behoorlik te werk. Die longskade wat deur longfibrose veroorsaak word, kan nie herstel word nie, maar medisyne en terapieë kan soms help om die simptome te verlig en die pasiënt se lewensgehalte te verbeter. Die siekte is progressief en lei in meeste gevalle tot die dood. Die enigste werklike kans op oorlewing, is ‘n longoorplanting.  

‘Vat my in haar plek’

Daar was ‘n wagtydperk van drie maande tussen die diagnose en haar eerste afspraak by die polmonoloog. Die spesialis wat haar gediagnoseer het, het aanbeveel dat sy dié tyd gebruik om haar huiswerk te doen oor die siekte en die verskeie behandelings, sodat sy haarself sielkundig kan voorberei vir die moeilike pad wat voorlê.

In hierdie tyd het familielede en vriende deurlopend vir Elmarie gebid. Die siekte het selfs haar man Max, wat op daardie stadium nog nie gered was nie, op sy knieë gebring. Sy het een nag wakker geword. Hy het sy hande oor haar rug uitgestrek en gebid.

“Asseblief, moenie haar wegvat nie. Ons kinders is nog jonk. Vat my in haar plek,” het hy by God gepleit.  Max het dit toe nog nie geweet nie, maar die Here sou sy gebed verhoor en sy aanbod om hom te ‘kom vat’ aanvaar, maar nie op die manier wat hy gedink het nie.


Die dokters het destyds in 2000 aan Max en Elmarie gesê dat hulle nooit sal kinders hê nie.  Elmarie het aan polisistiese ovariële sindroom gelei, ‘n groot oorsaak van onvrugbaarheid onder miljoene vroue wêreldwyd. Max het weer misvormde spermselle. Net 5% van die spermselle was lewendig, waarvan sommige nie koppe gehad het nie en die res nie sterte nie. Die egpaar het volgens kenners as individue onderskeidelik net omtrent ‘n 2% kans gehad om voort te plant, maar saam, was daar nie eintlik ‘n kans nie dat hulle ooit sou kon swanger raak nie. Vertiliteitsdokters was bereid om hulle met in-vitro-bevrugting te help, maar het die paartjie daarop voorberei dat die pogings heelwaarskynlik nie suksesvol gaan wees nie. Elmarie het egter altyd vertrou dat die Here haar en Max met kinders gaan seën. Ná ses jaar se mislukte invitro-pogings, en miskrame, net toe Elmarie wou tou opgooi, het sy met ‘n drieling swanger geraak. Sy het twee van die babas tydens die swangerskap verloor, maar Richeld het mooi gegroei en is in April 2006 gebore, sy ouers se groot trots.

Die vertiliteitsdokter was baie verbaas toe die paartjie weer in 2010 in sy kantoor sit. Hy kon nie glo dat hulle weer wou probeer nie. Die dokter was oortuig dat Max en Elmarie dié slag onmoontlik weer swanger kan raak, want Richeld was volgens hom ‘n blote geluk. Boonop was Elmarie nou ook heelwat ouer. Maar die egpaar het onwrikbaar in hul oortuiging gestaan dat hulle weer gaan probeer. Elmarie het geweet Richeld is ‘n wonderwerkkind en dat niks vir God onmoontlik is nie. Sy het gebid en vertrou dat Hy weer ‘n wonderwerk vir hulle sal laat gebeur. 

As deel van standaardprosedure voor die vertiliteitsbehandeling begin is, is Elmarie gevra om ‘n swangerskaptoets in die spreekkamer te doen. Tot haar groot verbasing was sy reeds swanger, sonder enige mediese intervensie! ‘n Pragtige dogtertjie, Mila Melson is in 2011, ook in April aan die egpaar gebore.

Haar ouers getuig dat klein Mila reeds van ‘n vroeë ouderdom af “soveel Goddelike insig en liefde vir ander het. Die Heilige Gees is lewend in haar,” sê hulle.

Elmarie het dit moeilik gevind om te glo dat God sal toelaat dat sy weens polminêre fibrose sterf – veral nadat Hy twee kosbare wonderwerkkinders aan hulle toevertrou het.

Deur gebed genees

In die tydperk wat Elmarie gewag het om die polmonoloog te sien, het sy een aand by ‘n gebedsgeleentheid van hulle kerk opgestaan en vir voorbidding gevra. ‘n Groep mense het om haar gestaan en hande op haar gelê. Die pastoor, Errol le Roux van die Weskus-lighuiskerk, het sy handpalms plat op haar rug, in die omgewing van haar longe geplaas. Terwyl almal vir haar gebid het, het Elmarie die teenwoordigheid van die Heilige Gees sterk ervaar. Haar rug het vuurwarm geraak daar waar die pastoor se hande teen haar rug gerus het. Sy het oombliklik geweet dat God haar genees het.

‘n Paar weke later het sy uiteindelik in die polmonoloog se spreekkamer gesit. Hy het die twee stelle x-strale van haar longe aan haar gewys – die x-strale van haar diagnose en nuwe x-strale. Daar was geen teken van polminêre fibrose op die tweede stel x-strale nie. Op die eerste stel x-strale is dit duidelik sigbaar. Die dokter was baie verbaas en het self erken dat hy heeltemal oorbluf is oor haar onwaarskynlike genesing.

‘n Lewe wat van God getuig

‘n Paar maande  ná Elmarie se wonderbaarlike genesing is Max weergebore en het hy sy lewe vir Christus neergelê. Hy het ‘n vurige passie vir die Allerhoogte God en die Evangelie ontwikkel. Hy het ‘n radikale geestelike transformasie ondergaan en die gesinsman en eggenoot vir Elmarie geword wat sy altyd geweet het hy kan wees. Elmarie het ten spyte van verskeie uitdagings in hul huwelik oor die jare, nooit moed verloor dat die Here ‘n volmaakte plan vir Max se lewe en vir hulle huwelik het nie.  Sedert Max se bekering, is die gesinsbande sterkter as ooit. Daar is liefde, vrede en oorvloedige vreugde in hul huis. Elmarie en Max ken die Here in elke besluit wat hulle neem en soek na God se will is alles wat hulle doen. Die egpaar se sake-onderneming floreer sedert hulle dit aan God opgedra het. Hulle gebruik elke geleentheid om hulle kliënte met daad en woord te bedien.

“Ek voel soos die Here se witbroodjie,” sê Elmarie dankbaar. “My hele lewe is eintlik ‘n getuienis van God se goedheid. Ek kan ‘n boek skryf oor alles wat Hy al vir my gedoen het.”

Enkele van Elmarie se ander kragtige getuienisse sluit in die herstel van  haar verlamde regterarm, nadat sy in 1990 Guilliam Barré-sindroom opgedoen het, haar noue ontkoming met ‘n bloedklont in haar long in 2007 en die Here se genade om Richeld se lewe te spaar, ná hy as baba ophou asemhaal en Max hom leweloos op hul bed gevind het. Richeld is met slaap-apnee gebore.


‘n Voorbode en Goddelike boodskapper – Jesus het my van tragedie gered

Man walking on a Bible towards a cross

“Sy antwoord was: ‘My genade is vir jou genoeg. My krag kom juis tot volle werking wanneer jy swak is.’ Daarom sal ek baie liewer oor my swakhede roem, sodat die krag van Christus my beskutting kan wees.” – 2 KORINTIËRS 12:9 AFR83

‘n Vreesaanjaende gevoel van onheil het by my gespook. Ek glo dit was ‘n voorgevoel, ‘n waarskuwing dat ‘n verskriklike tragedie vir my voorlê.

Dié gevoel, noem dit maar ‘n voorbode, en ‘n vreemdeling wat my lukraak by ‘n winkelsentrum voorgekeer het om aan my te sê dat God nie wil hê ek moet in Gauteng gaan kuier nie, het my gewis van groot ellende gespaar, selfs dalk my lewe gered.

God het my uit ‘n donker plek kom haal, my lewe onherroeplik verander en oorvloedige seëninge soos sagte reën op my laat uitsak.

Maar laat ek voor begin. My naam is Trish Goosen en dié is my getuienis.

Vasgevang in ‘n emosionele doolhof

Die jare 2007 en 2008 staan vir my uit as ‘n donker, droewige tyd in my lewe.

Aan die begin van 2007 het my verhouding van sewe en ‘n half jaar met my skoolkys tot ‘n einde gekom.

Vir my was dit ‘n enorme traumatiese gebeurtenis in my lewe, ‘n diep, omvangryke verlies, wat my wêreldjie en identiteit in duie laat stort het. Ek het my werk in George bedank en is sak en pak na my ouers op die Weskus terug. Ek was 25 jaar oud.

My hart was só seer, dat ek die fout gemaak het om sommer dadelik weer ‘n verhouding met iemand aan te knoop. En hierdie verkeerde besluit, wat ek uit ‘n hopelose plek gemaak het, het my verder gebreek, my siel nóg meer uitgemergel, want my nuwe kêrel was heelwat meer stukkend as ek.

Ek is blootgestel aan alkoholisme, narsisme, manipulering, leuens en ontrouheid. Boonop het hy plofbare humeur gehad en ‘n onheilspellende donker kant, wat my soms geweldig benoud gemaak het.

Ek was emosioneel só uitgeput dat ek nie meer krag gehad het om hierdie ongesonde romantiese verhouding waarin ek vasgevang was, te beëindig nie. Die man het ‘n mag oor my gehad, wat ek vandag nog nie verstaan nie. Ek was verlore in ‘n emosionele doolhof.


‘n Gebed ná smeking en trane verhoor

Dit het my soggens sowat 20 minute geneem om van my ouerhuis in Velddrif na my werksplek in Langebaan te pendel. Ek het van die stil, alleentyd in my motor gebruik gemaak om met die Here te praat.

“Here, ek weet ek moet hom los. Ek is nie ongehoorsaam nie, ek is net baie moeg en moedeloos.

“Gee my asseblief krag om die verhouding te verbreek en skep vir my die gunstige omstandighede wat ek nodig het, om te kan doen wat ek moet, sonder dat dit verdere trauma vir my veroorsaak.”

Dít was my gebed, wat ek met smeking en hopelose trane, byna elke oggend in my motor gebid het.


En die Here het my gebed wonderbaarlik en bonatuurlik verhoor. Die man het ‘n werk in Pretoria gekry en soontoe verhuis. Hy sou vir ons ‘n woonstel gereed kry, dan sou ons oor ‘n paar maande trou en ek by hom gaan bly.

Sý plan, nie myne nie.

Hy het getrek sonder dat ek die verhouding verbreek het, maar ek het geweet ek sal nooit by hom gaan bly nie en dat die afstand tussen ons, sal help om my emosioneel van hom los te maak, sodat ek hom geheel en al uit my lewe kan kry.


Die voorbode

Kort voor lank het ek begin verlang. My verbryselende sielesmart het tot kromgetrekte oordeel en swak besluitneming gelei.

Vandag besef ek dat ek nie werklik na hom verlang het nie, maar na iemand wat my weer kan heelmaak.

Daardie iemand is natuurlik nét God, maar ek was nog nie geestelik volwasse genoeg om dit te besef nie.

Ek en die man het kontak gehou en ons het afgespreek dat ek vir hom in Pretoria sal gaan kuier – net vir ‘n naweek. Hy het vir my ‘n vliegkaartjie gekoop en alles was gereël.

Ek het die beplande kuier probeer regverdig deur vir myself te sê dat ek hom nog nie behoorlik gegroet het nie. Ek het myself belowe ek sal die verhouding ná my naweek in Gauteng beëindig.

‘n Angstige, makabere gevoel het byna dadelik by my posgevat. Dit het my dag en nag verpes. Ek het vir myself gesê dis net ‘n projeksie, ‘n hersenskim, van obsessief-kompulsiewe gedagtes, wat my al van kleintyd af soms buitensporig vir gewone, alledaagse dinge bangmaak.

Dis seker net skuldgevoel omdat ek weet dat ek gaan kuier, met die wete dat ek hom daarna sal afsê.

Terugskouend is dit vandag maklik om te erken dat daardie voorgevoel ‘n luide, dringende wekroep aan my was. As ek moet sê hoe die waarskuwing geklink het, kan ek woorde soos onheil, tragedie en ellende gebruik. Ek besef hierdie voorbode is sonder ophou in my oor geblêr, maar ek was te verward om dit te hoor.

Die datum van die kuiernaweek het al nader gekom en toe God sien ek verstaan steeds nie sy waarskuwing nie, het Hy vir my iemand gestuur om die boodskap direk aan my te bring.


Nutsman bring ‘n Goddelike boodskap

Daardie beduidende oggend het ek weer, soos elke weeksdag werk toe gery. Ek het gesien dis nog vroeg en ek het besluit om vining by die winkelsentrum naby my werksplek stil te hou, want ek het lipsalf nodig gehad.

Terwyl ek parkeer, het ‘n bakkie aangery gekom en in die parkeerplek reg oorkant my stilgehou. Die bestuurder van die bakkie, ‘n ouer man, het my stip deur sy voorruit dop gehou. Ek het nog agter die stuurwiel in my motor gesit.

Ek het my vervies vir die orige oom, vining uit my motor geklim om van die man se deurborende kyk weg te kom en haastig na die winkelsentrum gestap.

Ek het my lipsalf gekoop en nog ‘n draai in die sentrum geloop, want ek wou seker maak die man in die bakkie is weg wanneer ek na my motor terugstap.

Toe ek buite kom, sien ek dat hy steeds in sy ryding sit. Ek was baie ongemaklik toe ek in my motor klim, want ek kon sy oë weer op my voel. Sy blik het deur my gebrand.

Ek het my motor aangeskakel en die bakkie voor my se enjin het ook begin brul. Ons voertuie het neus aan neus in die parkeerterrein gestaan en toe ek opkyk, sien ek die man het verby my motor in die oop parkeerplek regs van my gery, sodat sy ruit langs myne geposisioneer is. Hy het met ‘n handgebaar gewys ek moet my ruit afdraai, wat ek gedoen het, want ek het gedink hy wil my dalk van ‘n pap wiel laat weet, of dalk iets anders wat aan my motor stukkend is.

En toe spreek hy die woorde wat my lewe verander het.

“Meisie, ek weet nie wie jy is nie, maar ek wil net vir jou sê, die persoon saam met wie jy nou is, is nie die een vir jou nie.

“Ek weet jy het seer, maar moenie dit doen nie. Jy gaan nog seerder kry. Die man het ‘n ander agenda. Die Here beplan vir jou ‘n baie gelukkiger lewe.”

Ek was stomgeslaan. Hoe weet hierdie man wat in my lewe aangaan?

“Ek kan sien jy is geskok. Beteken dit vir jou iets?”

Ek het geknik, terwyl my brein teen die spoed van lig gewerk het om sin te maak van dít was pas gebeur het.

“Ken jy hóm?!” het ek uiteindelik gewaag.

‘n Baie kalm “nee.”

“Weet jy wie ék is?” het ek weer probeer.

“Nee, ek sê mos, ek weet nie wie jy is nie. Die Here het vir my gesê ek moet die boodskap aan jou oordra.”

Hy het sy besigheidskaartjie vir my gegee en gesê ek moet hom bel wanneer ek oor alles nagedink het, want hy wil vir my bid.

Toe hy wegry, het ek verslae na die stukkie karton in my hand gekyk. Op die kaartjie was ‘n kleurvolle prentjie van ‘n werker met ‘n hamer in die hand. Die boodskapper is ‘n nutsman. Vir een of ander rede het ek verwag hy moet ‘n dominee of ‘n pastoor wees.

Ek het kantoor toe gery en daar agter my lessenaar gaan sit en huil. Binne my was daar geen twyfel nie. Die boodskap het werklik van God af gekom.



Eers ‘n maand later, nadat ek my verhouding beëindig het en die Gauteng-kuiertjie van die hand gewys het, het ek uiteindelik die moed bymekaar geskraap om die nutsman te bel.

In ons gesprek het hy aan my verduidelik dat hy soms boodskappe van die Here af kry.

Ek wou weet hoe baie Bybelstudie ek moet doen en wat ek moet bid, om so naby soos hý aan die Here te kom.

Hy het met deernis gelag.

“Nee, mens noem dit ‘n genadegawe. Dis amper soos ‘n talent, iets wat jy uit genade ontvang en waarmee jy die Here kan dien,” het hy verduidelik.

“Sommige mense kan mooi sing, of vining hardloop. Ek kry boodskappe van die Here af. As jy nie kan doen wat ek doen nie, beteken dit nie daar is fout met jou verhouding met God nie.” Hy het vir my gebid voor ons afgelui het.


Vrees oor ‘n doodskis

Kort daarna het ek op ‘n dag vir die eerste keer aan my ma van die vreesaanjaende gevoel vertel wat ek ervaar het.

Sy het verbaas na my gekyk.

“Ek het dieselfde gevoel gehad,” het sy erken.

“En ek belowe, ek het nie vir Pappa vertel hoe ek voel nie, maar hy het na my toe gekom en gesê hy wil nie hê jy moet in Gauteng gaan kuier nie, want hy is bang sy kind kom in ‘n doodskis terug.”

Ek weet nie wat sou gebeur het, as ek wel in Pretoria gaan kuier het nie, maar ek sidder eintlik om daaraan te dink. Ek glo dit was ‘n baie noue ontkoming en ek weet nie of ek vandag nog hier sou gewees het, as Jesus nie ingegryp het en my gewaarsku het nie.

Vandaar het ek aan God se belofte vasgehou en vorentoe gekyk. Hy het dan belowe dat Hy vir my ‘n baie gelukkiger lewe beplan …

Ek het geweet Hy sal sy belofte hou. Want Hy is God. Teen die einde van 2008 het ek die liefde van my lewe ontmoet, ‘n gelowige man met rotsvaste waardes, oorspronklik van Namakwaland.


God se liefde is groot

Ek het in Januarie 2009 in my ma se kombuis gestaan en die Gees het met my gepraat, want ek het steeds nie besef, die Namakwalander, is die een wat God aan my gestuur het nie.

My oë het binne ‘n oomblik oopgegaan en ek het geweet God is besig om te doen wat Hy belowe het. Ek het meteens verstaan ek hoef nie te twyfel nie, want hierdie besondere man sal my gelukkig maak, altyd by my wees en my nie seermaak nie.

Op 2 Oktober vanjaar sal ek en die Namakwalander tien jaar getroud wees. Ons stry ook soms, nes enige ander paartjie, maar daar is groot respek en oorvloedige liefde vir mekaar. Ons het twee pragtige blonde seuntjies en ons is werklikwaar gelukkig.

Ek weet God se belofte beteken nie dat dinge nooit sal skeef loop nie, maar eerder dat Hy ons as gesin altyd in Sy almagtige hand sal hou.

Hy laat die moeilike tye, die lewe se uitdagings, ons persoonlike struwelinge ten goede saamwerk, sodat ons deurlopend van ons afhanklikheid aan Hom bewus moet wees en geestelik in Hom kan groei.




Oor depressie: My prinseskroon van dogtertjietyd is weg gesmyt en vertrap


Sommige mense praat van ‘n donkerte, maar vir my is dit eerder ‘n wasige, verlammende niksheid wat my stilletjies omsingel.

In my geestesoog is die niksheid ‘n digte, grys mis. Ek het nie meer perspektief nie, ek kan nie sien wat om my aangaan nie.
As ek om hulp roep, trek my stem nie ver nie. Niemand hoor my nie.

Dis onvermydelik, ek asem die niksheid in en dit verober my van binne af. In die wêreld stap daar nou net ‘n dop rond … ‘n dop wat glimlag en al die regte dinge sê. En ek dra ‘n masker, een met ‘n walglike glimlag daarop. Ek is weer ‘n robot-zombie, ‘n slaaf van die niksheid.

“Hoe gaan dit met jou?”, vra een wat nie regtig wil weet nie.

Kan haar seker nie blameer nie, sy het haar eie duiwels waarmee sy worstel.

Ek kan sien sy verwag nie eintlik ‘n antwoord nie, maar ek is tog so bly iemand vra na my.

In my gedagtes sien ek hoe my lippe die woorde vorm: help my! Maar die niksheid vreet die letters op voor dit klanke kan word.

“Goed dankie,” antwoord ek.

Ek lieg seker nie, ek het so baie om oor dankbaar te wees. So, word ek vertel wanneer ek durf om die waarheid te uiter. En elke keer as ek hoor ek moet dankbaar wees en ophou kla, glo ek nog so ‘n bietjie meer dat hoe ek voel nie saak maak nie … Ek moet stilbly, dit binne hou, want daar is uitgehongerde, sterwende kinders in Afrika.

Goed dankie maal deur my dowwe kop. Die woorde voel vreemd en vals. Ek gil saggies binne myself elke keer wanneer ek dit sê.

“Bly dit gaan goed,” reageer die een wat nie regtig wou weet nie.
Ek sien haar gedagtes is ook klaar elders.
Sy wil loop, het haar eie dinge om te gaan doen. Sy weet nie van die niksheid nie en ek gaan haar nie sê nie, al begeer ek dit.

Ek wil nog vra hoe dit met haar gaan, maar ek is nie lus om te hoor dat dit goed gaan nie, dat sy nie kan kla nie.

My walglike glimlag raak breër. Dis net spiere wat saamtrek, geen emosie daaragter.

“Nou maar toe, praat weer later,” sê ek. My arme honger siel ruk en klop verbete toe ek wegstap, want ek het myself weer verraai. Ek is ‘n gevangene in my lyf. Die niksheid verwurg my, maar dis nie ordentlik om te sê hoe mens regtig voel nie. En niemand hou van ‘n Jannie Jammergat nie.

My dae bestaan uit take en werk. Ek hardloop soos ‘n malding om die horlosie, ek sien niks meer om my raak nie.

Ek is ‘n marionet in die verveligste verhoogdrama ooit. Die niksheid het ‘n verbod op my vryheid van spraak, my denke en my verbeelding gesit. Ek smag na inspirasie… Ek het my mojo verloor.

My eens pragtige vlerke is geknip en hul het donker en dof in die hok geraak.

Die wêreld het my geleer om te konformeer en mooi op die lyn te loop. My prinseskroon van kindertyd is afgeruk en deur die ongenaakbare realiteit van die grootmenswêreld vertrap.

Ek sien nie meer gesigte in waterdruppels of diere in die wolke nie. Daar is nie meer magic in ‘n melkskommel nie. Waarheen het die nuuskierige dogtertjie met al haar idees, talente en drome gegaan?

Vir ander is depressie ‘n donkerte, vir my is dit ‘n verlammende, leë gevoel van niksheid…


Skatte op die asgat én in die hemel

Dory Dolf 
 Agter Langebaan se vaal sandbedekte rommelhope is ’n versteekte oase.
Daar brand ’n vuurtjie in die braaikonka waarom ’n verslete bruin sitkamerstel gerangskik is.
Dory Dolf is besig met middagete. Sy trek ’n plastiekkrat nader, gaan sit fyntjies – ’n wafferse dame – en vou haar dun beentjies, nogal ewe in visnetkouse, soos ’n koeksister oor mekaar. Dan hou sy haar klein skurwe handjies oor die hitte van die gloeiende kole. Mens kan sien sy is netjies op haarself. Haar wit bloesie is silwerskoon en lyk amper of dit net ’n paar kort ure gelede onder ’n warm strykyster deur is. “Ons eet nie van die dump af nie,” sê sy. “Ons gaan koop ’n kossie en kom maak dit hiér gaar.”
Sy trek haar krat nader aan die konka sodat sy kan werk. Daar is pap in die swart gebrande pot met die skewe deksel – dalk in ’n vorige lewe ’n spoggerige blink pot in ’n Myburghpark-huis gewees. Langsaan in die vaalgebrande blik begin die koffiewater klein blink borreltjies maak. Die warmwaterfles staan reg. Dory is al ’n groot vrou, soos die volk sal sê. Haar kinders is lankal opgegroei, haar trots. Hulle woon in die Burg, vertel sy en roer die pap met ’n fyn polsbeweging al in die rondte. Vir die helfte van die jaar bly sy hiér op die asgat in die Baan om geld te maak, en as die reënmaande kom gaan sy Vredenburg toe, na haar huis toe. “Maar natuurlik het ek ’n huisie,” sê sy ietwat vererg, maar glimlag darem.
Die plooitjies langs haar koffiekleurige kraalogies verklap haar jare en agter dié sielvolle kraaltjies is iemand met hart, met deernis, intelligensie, selfs ’n tikkie humor. Want oor háár harde lewe moes sy leer om te lag. Die meetsnoere het nog altyd op lieflike plekke vir ánder mense geval en van lugkastele bou weet sy niks. Dis mos iets wat nét die rykes doen.
Maar elke nag as Dory en haar lewensmaat, Ricky, op hulle opteldubbelbed onder die gevlekte duvet inkruip en na die melkweg se wasige spoor oor die oneindige hemelgewelf staar, weet sy die heelal het nie heeltemal van hulle vergeet nie. Dié ashoop is ’n gebed wat verhoor is nadat Ricky sy werk verloor het, want hiér kan hulle ’n lewe uit ander mense se weggooigoed maak.
Swaarkry het hulle geseën met ’n spesiale geskenk, om skatte op dié rommelwoestyn te kan raaksien. ’n Leë koeldrankblikkie, ’n stuk staaldraad of ’n ou geroeste koperslot, alles word voor hulle oë, eensklaps, abra kadabra!, ka-ching!, sommer nét so, ’n klompie Madibas in ’n stukkende broeksak. ’n Stukkie brood, ’n bietjie pap, ’n eiertjie as hulle dit kan bekostig. En só oorleef hulle nóg ’n dag. Maar die belangrikste lewensles wat die ashoop vir haar en Ricky geleer het, is dat geld nét geld is en goeters nét goeters. Hulle regte skatte maak hulle in die hemel bymekaar.
Net duskant Dory se veldkombuis ontwaak Kleinmeidjie en Gorris in hulle omgekeerde plastiekvullisdrom. Die twee basterbrakkies gaap en rek hulle hondebeentjies lank uit voor hulle uit hulle slaapplek kruip en mekaar spelerig aan die ore begin byt. Dory en Ricky maak hulle groot, want mense van die dorp het hulle eenvoudig hiér kom weggooi. Sy sou hulle die volgende dag huis toe vat, want sy ruik reën. Sy het ook gesê sy gaan ’n klong betaal om die sitkamerstel en die dubbelbed op ’n bakkie vir haar Vredenburg toe te vat, want met dié skatte gaan sy haar huis loop mooi maak.